نماز
امام زمان (ع)
از برخی روایات استفاده می شود که هر یک
از امامان معصومین(ع) به نمازی خاص تأکید كرده و بدان سفارش می کردهاند.
یکی از این نمازها، نماز حضرت مهدی (ع) است.
در روایتی منسوب به حضرت مهدی (ع) است،
که ایشان فرموده: «هر کس که از خداوند خواسته ای دارد، پس شب جمعه غسل کند،
بعد از نیمه شب به نمازگاه خود رفته، دو رکعت نماز بدین ترتیب بخواند. در
رکعت اول وقتی به «اِیّاکَ نَعْبُدُ» رسید، یکصد مرتبه بگوید: «اِیّاکَ
نَعْبُدُ وَاِیّاکَ نَسْتَعِینُ» و سوره توحید را یک مرتبه بخواند، سپس ذکر
رکوع و دو سجده را هفت بار تکرار کند و رکعت دوم را نیز به همین ترتیب
بخواند؛ خداوند حاجتش را برآورده خواهد کرد.» (1)
البته در برخی نقل ها آمده است: پس از
این نماز مستحب است، تسبیحات حضرت زهرا(س) را بخواند و آنگاه به سجده
رفته، یکصد مرتبه صلوات بفرستد.(2)
همچنین گفته شده است: در پایان، دعای
«اَللّهُمَ عَظُمَ البَلاءُ وَبَرِحَ الخَفاءُ» تا آخر آن خوانده شود. (3)
خواندن دعا
از امام صادق (ع) منقول است که این دعا
در دوران غیبت خوانده شود:
«اَللَّهُمَّ عَرِّفْنِی نَفْسَکَ
فَاِنَّکَ اِنْ لَمْ تُعَرِّفْنی نَفْسَکَ لَمْ اَعْرِفْ نَبیَّکَ
اَللّهُمَ عَرِّفْنِی رَسُولَکَ فَاِنَّکَ اِنْ لَمْ تُعَرِّفنی رَسُولَکَ
لَمْ اَعرِف حُجَّتَکَ، اَللَّهُمَّ عَرِّفْنی حُجَّتَکَ فَاِنَّکَ اِنْ
لَمْ تُعَرِّفْنی حُجَّتَکَ ضَلَلْتُ عَنْ دینی؛
خدایا خود را به من بشناسان که اگر تو
را نشناسم، پیامبرت را نخواهم شناخت، خدایا فرستادهات را به من شناسان که
اگر فرستاده و پیامبر تو را نشناسم، حجت تو را نیز نخواهم شناخت، خدایا حجت
خود را به من بشناسان که اگر حجت تو را نشناسم در دین خویش گمراه خواهم
شد.» (4) البته این دعا به گونه ای دیگر نیز روایت شده است.(5)
حِرْز حضرت مهدی (ع)
«حِرْز» در لغت به معنای جای استوار و
پناهگاه است و نیز دعای حفظ را گویند.(6) در اصطلاح، بیشتر معنای دوم
مقصود است؛ یعنی، هر گونه دعای خواندنی و نوشتنی، که بهخاطر محفوظ نگاه
داشتن آدمی باشد و به وسیله آن پناه جویند. وجه مشترک بین تمامی حرزها، به
کار بستن آنها برای محفوظ ماندن شخص و یا همراهان و یا اموال او از گزند
دشمنان و یا پیشامدهای ناگوار و حوادث پیش بینی نشده روزگار است.
قسمتی از حرزها ـ همچون سایر متون
احادیث و دعاها ـ با ذکر سند معتبر تا به معصوم ضبط شده است؛ اما بعضی از
آنها اسناد محکمی ندارد.
هر یک از حرزها، ویژگی هایی دارند که در
کتاب های دعا مورد اشاره قرار گرفته است. برای هر کدام از
معصومین(ع)حرزهایی نقل شده که بعضی از آنها شهرت بیشتری دارند؛ یکی از
آنها حرز حضرت مهدی(عج) است:
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحیمِ یا
مالِکَ الرِّقابِ یا هازِمَ الاَحْزابِ یا مُفَتِّحَ الاَبْوابِ یا
مُسَبِبَ الاَسْبابِ سَبِّبْ لَنا سَبَباً لانَسْتَطیعُ لَهُ طَلَباً
بِحَقِّ لااِله اِلاّاللّهُ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللّهِ (7)
قائم (عج)
با مراجعه به روایات مربوط به حضرت
مهدی(عج) با صراحت میتوان گفت که هیچ لقبی به اندازه «قائم» برای آن حضرت
استعمال نشده است. گویا از آنجایی که قیام حضرت مهدی(عج) درخشانترین فصل
حیات آن حضرت است؛ اتصاف به این صفت و لقب همواره در کلام امامان معصوم(ع)
مورد تصریح قرار گرفته است.
بیگمان مهمترین علت نامیدن آن حضرت به
«قائم» آن است که وی در برابر اوضاع سیاسی و انحرافات دینی و اجتماعی،
بزرگترین قیام تاریخ انسانی را رهبری خواهد کرد. البته دلایل دیگری برای
نامگذاری آن حضرت به این لقب گفته شده است.
ابوحمزه ثمالی میگوید: از امام باقر(ع)
سؤال کردم: ای فرزند رسول خدا! آیا همه شما قائم] و به پا دارنده [حق
نیستید؟ فرمود: بلی، عرض کردم: چرا حضرت مهدی را قائم نامیدهاند؟ فرمود:
هنگامی که جدّ من حضرت سیدالشهدا حسین بن علی(ع) شهید شد؛ ملائکه به درگاه
خداوند ضجه و ناله كردند و نزد پروردگار شکایت کردند... ] تا آن که فرمود
[پس خدای عزّ وجلّ امامان از فرزندان حسین(ع) را به آنان نشان داد و ملائکه
از دیدن آنها خوشحال شدند. در آن هنگام دیدند که یکی از ایشان در حال
قیام است و نماز میخواند. پس خداوند فرمود: به وسیله این قائم از آنان
(قاتلان امام حسین) انتقام خواهم گرفت. (8)
از امام جواد(ع) پرسیده شد: چرا او را
قائم نامند؟ فرمود: چون پس از آن قیام کند که از یادها رفته است و بیشتر
معتقدان به امامتش از مسیر اعتقادی خود برگشتهاند. (9)
پینوشتها:
1. مستدرک الوسائل، ج 6،ص 75
2. بحارالانوار، ج 53، ص 230
3. وسائل الشیعه، ج 8، ص 184
4. الکافی، ج 1، ص 337، ح 5
5. ر.ک: الغیبه، ص 166، ح 6
6. مجمعالبحرین،
ج 3،ص 373
7. نمل (27)، آیه 62
8. دلائلالامامه، ص 239
9. شیخ صدوق، کمال الدین و تمام
النعمه، ج 2، باب 39، ح 12.
تبلیغات 
مدیر وبلاگ: